آفتاب می زند 

                   تو به دنیا می آیی درون ذهنم

                                                              هر روز

پا به پایت می دوم 

                            می خندم 

                                              شاید هم می گریم

 تا

درون رختخواب کنار خروارها خاطره به خاک بسپارمت

                                                                        هرشب

ــــ امشب

         درپستوی لحظات احتضارت

                             همسان تو متولد می شوم 

                                                                   همین امشب

 تا درد را زندگی کنم

                                 و

                                      زندگی را درون سینه ام حبس

                                                                               و

                                                                                    هنوزها  ترا  مهربان بدانم - که نیستی

امشب آمدم برای سی چندمین سال پیاپی

باز که

            نبودنت را

                        هدیه گرفتم !!!!!!!